Więc tak. Tygodniowy pakiet dobrych wiadomości.

Mam już plik z pierwszymi poprawkami Plemienia Cienia. Dorota Bębenek z Literackiego Atelier nie bierze ani jeńców, ani wolnego. Tylko redaguje.

Teraz moja kolej. Postaram się usiąść do poprawek jeszcze w ten weekend.

Druga dobra wiadomość: mój udział we Wrocławskich Targach Dobrych Książek nabiera coraz bardziej realnych kształtów. Ustalamy właśnie dyżury, godziny podpisywania książek na stoisku i wszystkie pozostałe kwestie organizacyjne. Wciąż nie do końca wierzę, że razem z grupą Wrocławscy Pisarze i Przyjaciele wezmę czynny udział w tej imprezie.

Ale idźmy dalej.

Zostałem redaktorem WartePrzeczytania.pl. I jako taki delikwent planuję wraz z zespołem uruchomić kanał na YouTube. Sam kanał właściwie już istnieje. Teraz trzeba go wypełnić treścią.

Będziemy pokazywać — zgodnie z nazwą — co warto przeczytać. Nie dlatego, że ktoś nam za to zapłacił. Nie dlatego, że autor jest świetnym kumplem. Przede wszystkim chcemy mówić, dlaczego dana książka jest warta uwagi.

Bez banałów i pustych obietnic. Za to z uczciwą informacją, dla kogo jest dana historia, a komu może się nie spodobać. Bez ferowania wyroków, bez ściemy i bez zadęcia. Zwyczajnie, po prostu.

Będę też pilnował, aby wszyscy pracujący przy tym projekcie zostawiali swoje ego za drzwiami. Własne również. Przynajmniej taka jest zasada.

Idźmy dalej.

Coraz bardziej krystalizuje się pomysł naszego udziału w Dniach Fantastyki we Wrocławiu. Tym razem nie biernego. Zbieram wśród Wrocławskich Pisarzy i Przyjaciół grupę osób, którym fantastyka oraz jej bliższe i dalsze okolice nie są obce.

Na szczegóły jest jeszcze za wcześnie. Z drugiej strony, skoro powiedziałem o tym publicznie, pojawi się dodatkowa motywacja, żeby trzymać rękę na pulsie. I nie obudzić się później z tą samą ręką w nocniku.

Wspólnie z założycielem WartePrzeczytania.pl mamy jeszcze kilka innych pomysłów. Na konkrety przyjdzie czas, a tymczasem pojawiają się kolejne. Jestem więc pewien, że również tutaj będzie się działo.

No i teraz hit miesiąca.

Trzymajcie kciuki. Albo ręce w górze — co kto woli.

Dziś. Właśnie dziś jadę na pierwszą próbę teatralną.

Tak! Monodram zaczyna wreszcie nabierać realnych kształtów. Ewelina dostanie ciało, głos i gesty. Nie będzie już tylko postacią z tekstu, szkiców czy gifów stworzonych przez AI. Stanie się żywa. Prawdziwa. Obecna na scenie.

Wciąż nie do końca potrafię w to uwierzyć.

Ale czasem magia naprawdę zaczyna się dziać.

A kawka?

Ano dobra kawka na początek dnia — zawsze i niezmiennie polecam.

0 0 głosy
Ocena artykułu
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 Komentarze
Najstarsze
Najnowsze Najwięcej głosów
0
Chętnie poznam Twoje przemyślenia, skomentuj.x