W powszechnej świadomości funkcjonuje stereotyp pisarza siedzącego w ogrodzie przy maszynie do pisania i filiżance kawy. Obraz jest sielski, światło idealne — wszystko wygląda niczym rolka z Instagrama. Tyle że, podobnie jak rolka, ma z rzeczywistością niewiele wspólnego. Nie znaczy to, że przenigdy nie pisałem w ogrodzie albo przy kawie.
Od dwóch dni rozbieram Klub Dumasa Arturo Pérez-Revertego na warstwy. Jak cebulę. Zdejmuję jedną, pod nią znajduję następną, a potem odkrywam, że szczegół, który wcześniej uznałem za dekorację, łączy się z czymś oddalonym o sto stron. To była moja druga lektura tej powieści. Pierwszy raz przeczytałem ją po obejrzeniu Dziewiątych
Trzeci tom ma już około osiemdziesięciu procent planowanej objętości. Nie jest kolejną wersją tej pierwotnej książki, napisanej w szale tworzenia. Dziś to już dwie różne opowieści, które łączą właściwie tylko główne bohaterki i część osi fabularnej. Są też dla mnie potwierdzeniem, że praca nad warsztatem naprawdę ma znaczenie. Stara wersja
Jeszcze kilkanaście lat temu manipulacja polegała na tym, że ktoś kłamał.Dziś nie trzeba już kłamać. Wystarczy sprawić, by ludzie przestali wierzyć, że istnieje coś takiego jak fakt. Współczesne media – zarówno te tradycyjne, jak i społecznościowe – nie deformują świata przez prostą propagandę. Deformują go przez relatywizację. Każda informacja staje
