Jeżeli chodzi o tom trzeci, to nic się nie zmieniło. Podobnie jak w poprzednich, do rozdziałów przypisane są utwory. Jak muzyczno-emocjonalna partytura. Raz dosłownie. Raz czule. A raz przewrotnie. Ale każdy utwór coś ze sobą niesie. Raz to jest ciężar. Raz żart. A raz – ma w tym miejscu boleć.
W ramach odpoczynku od wydarzeń drugiego tomu, od poprawiania ewentualnych wtop językowych i drobnych już na tym etapie nieścisłości, znalazłem sobie inne zajęcie. Tak. Piszę od nowa tom trzeci. Nie przepisuję. Nie dopisuję. Nie poprawiam. Piszę od nowa. I daje mi to masę frajdy. Przede wszystkim dlatego, że na scenę
Jaka jest najdroższa waluta świata? Próżno jej szukać w tabelach kursowych. Żaden bank jej nie przyjmie, żadna instytucja nie udzieli nam w niej kredytu. Nie można jej wydrukować, pożyczyć ani odzyskać po utracie. A mimo to każdego dnia dokonujemy w niej transakcji. Niektórzy inwestują ją ostrożnie. Inni rozdają garściami. Jeszcze
Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, w przyszłym tygodniu zakończę ostatnie poprawki do drugiego tomu. Potem przyjdzie czas na redakcję, korektę i wszystkie te mniej widowiskowe etapy, dzięki którym książka przestaje być plikiem na dysku, a zaczyna przypominać coś, co rzeczywiście można postawić na półce. Znając już bezwładność całego procesu,
(fragmenty) Prolog – Kamień, Cień i Światło Dead Posey – Boogeyman, Freak Show (2018) Fragment notesu: Monachium, 3 listopada 1905 Obecni: 24 osoby, w tym 3 wojskowych.Tematy: symbolika swastyki, „rasa panów”.Obserwacja: wojskowi słuchają z uwagą, ale brak im wizji.Wniosek: potrzebny most – między mistyką a dyscypliną armii.Uwaga: religia daje sens.
Wymyśliłem prostą historię. Taką jakich wiele – o dziewczynie, która wraca do rodzinnej miejscowości i musi zmierzyć się z czymś, co ją zmieni na zawsze. A potem postacie zaczęły do mnie mówić. We śnie, przy obiedzie. Opowiadały, co było potem. Robiłem setki szkiców. Nie wszystkie się do czegoś nadawały, ale
Pisanie nauczyło mnie jednej rzeczy lepiej niż cokolwiek innego — iluzje są wszędzie. Jako autor tworzę je zawodowo. Buduję postaci, które nigdy nie istniały, a jednak potrafią wywołać prawdziwe emocje. Konstruuję światy z papieru i ciszy, a ludzie odnajdują w nich własne lęki, pragnienia i wspomnienia. Literatura jest przecież pięknie
Alistair MacLean – punkt wyjścia Pierwszy ulubiony autor. Fascynacja chłopięca, czysta przygoda – morze, zimno, sabotaż, milczenie pod presją. Był tym, co sprawiło, że czytanie stało się przygodą, nie obowiązkiem. Ale też… zamknął mnie na inne światy. Zbyt długo. Terry Goodkind – wytrych do fantastyki Nie miałem sięgać po fantasy.
Ostatni z wierszy, nie pojawił się w tomie 2, ale może, kto wie? “Wcale” Obudziłem się. Pod pocałunkami. Nie Twoimi. I to mi złamało serce. Bo chyba wolałbym nie obudzić się wcale. Największe rozczarowanie. I największe marzenie. Bo przez bardzo krótką chwilę, Byłem szczęśliwy. Czułem się jak w raju, Bo
Czyli wierszy do Eweliny ciąg dalszy “Światło” I co mam zrobić z tą miłością, Skoro Ty jej nie chcesz, A ja nie potrafię jej unieść? Wolałbym nieść Ciebie, Ale zamiast – niosę krzyż. Nie żebym się skarżył, Zniosę, choćbym miał zniknąć, Nie proszę o więcej, Proszę o gest, Że dla
